Mirosław Misiowiec

Mirosław Misiowiec, urodzony 16 kwietnia 1956 roku w Mielcu, a zmarły 24 marca 2013 roku w Kielcach, był uznawanym polskim piłkarzem, który rzetelnie pełnił funkcję pomocnika oraz napastnika na boisku.

Jego początki piłkarskiej kariery miały miejsce w klubie Stal Mielec, gdzie w wieku zaledwie 19 lat zadebiutował w pierwszej drużynie. Po tym etapie, Misiowiec przeniósł się do Motoru Lublin, jednak nie udało mu się zyskać pewnej pozycji w podstawowej jedenastce. W poszukiwaniu nowych wyzwań, przeszedł do Chełmianki Chełm, w której odniósł sukces, zdobywając w sezonie 1976/1977 aż dziewięć bramek.

Kolejnym krokiem w karierze Misiowca było dołączenie do drużyny z drugiej ligi, Staru Starachowice, gdzie przyczynił się do walki o awans do wyższej klasy rozgrywkowej. Wraz z kolegami z drużyny, Tadeuszem Nowakiem oraz Jerzym Fotfolcem, stworzył niezawodny tercet ofensywny, który w sumie strzelił dla Staru ponad 100 goli na drugoligowych boiskach. Misiowiec zasłynął przede wszystkim jako skuteczny strzelec, szczególnie w meczach wyjazdowych, zdobywając bramki m.in. w rywalizacjach z Stalą Stalowa Wola oraz Stalą Bielsko-Biała.

Po udanych występach w Starze, Misiowiec przeszedł do drużyny Odry Opole, która była trenowana przez Antoniego Piechniczka. W barwach Odry zdobył pięć bramek w I lidze, a następnie reprezentował również Piasta Gliwice, gdzie zagrał 14 spotkań, zdobywając przy tym jedną bramkę.

Latem 1982 roku Misiowiec dołączył do Korony Kielce, stając się kluczowym zawodnikiem tego zespołu. W sezonie 1982/1983 oraz 1985/1986 dwukrotnie zdobył tytuł najlepszego strzelca kieleckiego klubu. Misiowiec grał także w KSZO Ostrowiec Św., pozostawiając trwały ślad w polskiej piłce nożnej.