Julia Wojciechowska

Życiorys

Julia Wojciechowska przyszła na świat w rodzinie z tradycjami rzemieślniczymi. Jej ojciec, Teodor Wojciechowski, był stolarzem oraz lutnikiem, a matka, Maria z Kisielów, dbała o dom. W rodzinie tej znalazło się także miejsce dla starszej siostry Marii, która po mężu nosiła nazwisko Witkowska, oraz dla brata Tadeusza. Edukację rozpoczęła w Dębicy, gdzie ukończyła szkołę powszechną.

W 1935 roku Julia zdecydowała się na zajęcia gimnastyczne w dębickim oddziale Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, które przyniosły jej wiele radości oraz sukcesów. Ten sam rok zaowocował jej uczestnictwem w I Mistrzostwach Polski w Gimnastyce, które odbyły się w Warszawie 10 listopada.

W 1936 roku reprezentowała Polskę podczas XI Igrzysk Olimpijskich w Berlinie, gdzie uzyskała następujące wyniki:

• piąte miejsce w wieloboju drużynowym,
• 28. miejsce w ćwiczeniach na poręczach z notą 20,90,
• 37. miejsce w ćwiczeniach na równoważni z notą 20,55,
• 47. miejsce w wieloboju indywidualnym,
• 63. miejsce w skoku przez konia z notą 16,40.

Za swoje osiągnięcia w tej niezwykle prestiżowej imprezie olimpijskiej Wojciechowska, podobnie jak inne uczestniczki, została nagrodzona olimpijskim strojem sportowym.

Po zakończeniu kariery sportowej osiedliła się na stałe w Dębicy, gdzie aktywnie angażowała się w prowadzenie zajęć gimnastycznych w „Sokole”, a także przez pewien czas mieszkała w Krakowie, gdzie kontynuowała treningi gimnastyczne oraz podjęła zatrudnienie w lokalnej fabryce kabli. Przed wybuchem II wojny światowej regularnie uczestniczyła w zawodach oraz mistrzostwach, zarówno krajowych, jak i zagranicznych.

Podczas okupacji niemieckiej Wojciechowska spędzała czas w Dębicy, pracując w małym zakładzie produkcyjnym. W 1944 roku wyszła za mąż za Leona Senftlebena, z którym doczekała się dwójki dzieci – syna Ignacego i córki Janiny.

Po zakończeniu wojny para osiedliła się w Lesznie, gdzie Julia włączyła się w działalność lokalnego oddziału Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej od połowy lat 50. Prowadziła zajęcia gimnastyczne w spółdzielni inwalidów oraz była członkinią Wielkopolskiego Klubu Olimpijczyka.

Julia Wojciechowska zmarła w Lesznie, a jej ostatnie dni spędziła wśród ludzi, którzy ją cenili. Pochowano ją 9 maja 1986 roku na miejscowym cmentarzu parafialnym.

Przypisy